Beluister deze pagina

Transcutane Nervus Vagus Stimulatie

Uitleg & Wetenschap

Er wordt op verschillende manieren verwezen naar het proces van het stimuleren van de nervus vagus met micropulsen van elektrische stroom. Nervus Vagus Stimulatie (NVS) verwijst doorgaans naar stimulatie van de zenuw met een chirurgisch geïmplanteerd apparaat. Transcutane nervus vagus stimulatie (tNVS) verwijst naar stimulatie zonder de huid te penetreren, via een extern apparaat en oppervlakte-elektrode.

De nervus vagus biedt een unieke toegang tot de hersenen via zijn auriculaire tak, waardoor subcorticale hersengebieden kunnen worden gemoduleerd die betrokken zijn bij neurofysiologische en neuro-inflammatoire herstelroutes.

De ontwikkeling van NVS als therapie begon met het onderzoek van James Corning. Eind jaren negentig keurde de FDA het gebruik ervan goed na succesvolle klinische onderzoeken voor behandelingsresistente epilepsie en depressie. Recente vooruitgangen hebben het mogelijk gemaakt om de nervus vagus te stimuleren zonder chirurgie, via de auriculaire tak bij de cymba concha aan de buitenkant van het oor — toegankelijker en kosteneffectiever dan ooit.

Waarom is het stimuleren van de nervus vagus gunstig?

Stimulatie van de nervus vagus maakt gebruik van verschillende modulerende acties in het zenuwstelsel, het immuunsysteem, het autonome, endocriene, cardiorespiratoire en gastro-intestinale systeem.

Zenuwstimulatietherapieën zijn al goedgekeurd door regelgevende instanties voor stemmingsverbetering, pijnverlichting, verbetering van de slaap en het verminderen van angst. Er zijn lopende onderzoeken naar inflammatoire modulatie en neuroplasticiteit.

Autonome modulatie

De nervus vagus is de hoofdzenuw van de parasympathische afdeling van het autonome zenuwstelsel. Het parasympathische zenuwstelsel (PSZ) wordt het 'rust- en verteringssysteem' genoemd, terwijl het sympathische zenuwstelsel (SZS) het 'vecht- of vluchtsysteem' is.

Stimulatie van de nervus vagus verhoogt de PSZ-activiteit en verlaagt de SZS-activiteit. Autonome disfunctie — gekenmerkt door een overactieve SZS-reactie — ligt ten grondslag aan verschillende chronische aandoeningen, wat de waarde illustreert van een interventie die dit kan moduleren.

Neurotransmitters

Klinische onderzoeken geven aan dat tNVS resulteert in veranderingen in serotonine, noradrenaline en GABA en glutamaat. Dit zijn neurotransmitters die betrokken zijn bij de pathogenese van ernstige depressies en angststoornissen. Deze invloed op neurotransmitters verklaart naar verwachting de stemmingsverbeterende effecten die voortkomen uit stimulatie van de nervus vagus.

Ontstekingsmodulatie

Het zenuwstelsel reguleert de ontstekingsreactie reflexmatig via de nervus vagus — bekend als de 'inflammatoire reflex'. Disfunctie van deze signalen kan leiden tot overmatige ontstekingen en cytokine toxiciteit.

Stimulatie van de nervus vagus leidt aantoonbaar tot een afname van inflammatoire cytokines via de Cholinerge Anti-inflammatoire Pathway (CAP), gereguleerd door de Hypothalamus-hypofyse-bijnier (HPA)-as.

Neuroplasticiteit

Neuroplasticiteit is het vermogen van de hersenen om zichzelf te herstructureren door nieuwe neurale verbindingen te genereren. tNVS bevordert neuroplastische effecten via veranderingen in neurotransmitterniveaus.

Dit heeft geleid tot toepassingen waarbij vagus-stimulatie wordt gekoppeld aan specifieke stimuli om plasticiteit gericht te bevorderen in relevante hersengebieden.

Klinische onderzoeksresultaten

Gemiddelde uitkomsten gerapporteerd in gepubliceerde studies. Individuele resultaten kunnen verschillen.

Wetenschappelijke onderbouwing

Onderstaande studies vormen de kern van het wetenschappelijk bewijs voor tNVS. Geselecteerd op basis van tijdschriftkwaliteit, citaties en klinische relevantie.

Klaar om te beginnen?

Gratis verzending · 30 dagen retourgarantie · Betaal in termijnen via Klarna